Zeg eens “ja” tegen “nee”.


Zeg nee

Overladen worden met werk. We kennen het allemaal. Continue het gevoel dat je tegen de stress aan zit. En wat je ook doet het wordt steeds meer. Vooral in deze periode waarin we leven blijven we doorgaan. Zeker niet in de laatste plaats gevoed door de crisis. Geen tijd meer om tot rust te komen en na te denken over de afgelopen tijd en over de toekomst. De boog blijft maar gespannen. Een slechte ontwikkeling. De productiviteit neemt af. Is dit een symptoom van deze tijd! Hoe kan je weer tot rust komen en hoe doorbreek je het proces van  de toenemende stress? Hier mijn relaas.

“Old habits die hard”

Nee” zeggen is moeilijk. Dat heeft met mijn karakter te maken.Ik ben klantgericht en daarnaast wil ik iedereen tevreden stellen. Dat duurt een tijd voordat je daar achter bent. Althans in mijn geval. Van iedereen om je heen zie je direct alles en je bent blind voor je eigen gedrag. Door schade en schande loop je tegen zaken aan om vervolgens daarvan wijzer te worden. Althans als je daarvoor openstaat. en als je daarbij hulp vraagt. Sta je daarvoor open dan is stap één gezet. Bewustwording ontstaat. Daarna volgt stap twee. Dit is het moeilijkste gedeelte van de verandering. Je moet je comfortzone verlaten maar je wilt dat niet terwijl deze comfortzone je nu juist belemmert. Aanvankelijk wil je daaraan niet beginnen. Maar langzamerhand besef je dat harder en slimmer werken niet de uitkomst biedt. Je blijft nog steeds met hetzelfde probleem houden; namelijk een gevoel van stress.


Bedachtzaam “nee” zeggen

“Nee” zeggen maar dan wel bedachtzaam. Ik leerde dat je jezelf tijd moest gunnen. Ik vroeg vaker om bedenktijd voordat ik een opdracht ging uitvoeren. Ik ging me eerst verdiepen in de opdracht en stelde allerlei vragen totdat helder was wat er verlangd werd. Ook stelde ik meer eisen of creëerde ik meer ruimte. Maar het kwam ook voor dat ik de opdracht niet aannam. Eenmaal een opdracht aangenomen maakte ik een inventarisatie van werd er zoal speelde en wie de stakeholders waren. Wat de belangen waren, hoe de prioriteiten lagen en wat de afhankelijkheden waren (technisch maar ook procesmatig en organisatorisch). Ik sprak met een aantal belanghebbenden en uiteindelijk besprak ik de resultaten met mijn opdrachtgever(s) en manager(s). Ik legde de aanpak uit en wat de alternatieven waren ingeval van (onvoorziene) problemen. Na deze inventarisatie en de uitvoerige bespreking vroeg ik om een mandaat en bepaalde de scope, de prioriteiten en de afhankelijkheden.


Opdrachtverkenning en focus


Gewapend met de bovenstaande kennis en de rugdekking van mijn opdrachtgever(s) was ik in staat om alle verzoeken en opdrachten te evalueren door deze tegen het licht te houden van de besproken opdracht.  En ik was nu in staat om bedachtzaam “nee” te zeggen en gelijktijdig kon ik alternatieven of argumenten aandragen. En op een enkel geval na heeft dit mij erg geholpen. Ik had continue een zeer sterke focus. Ik was bezig met werk wat belangrijk was en niet bezig met de vele bijzaken. In het begin was ik verbaasd dat ik dit zo kon doen. Maar ik merkte dat ik respect ging afdwingen doordat ik de werkzaamheden die ik moest doen, op tijd afkwamen. En de opddrachten waartegen ik “nee”  werden door anderen opgepakt of konden om welke reden dan ook blijven liggen. Daar vloeide immers geen bloed uit. Kortom, voor mij gold, maak een overzicht van de opdracht, breng dit goed in kaart en zorg dat je met de werkzaamheden bezig bent die er echt toe doen. En dan is “nee”zeggen geen probleem meer.


Footer blogsite

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s